Zajęcia z glinoterapii (ceramiki terapeutycznej) są jednym z najbardziej wielowymiarowych narzędzi terapii dla osób z niepełnosprawnościami oraz zaburzeniami sensorycznymi. Praca z gliną jednocześnie angażuje układ dotykowy, proprioceptywny, wzrokowy i motoryczny, a także wspiera emocje, komunikację i integrację społeczną.
CO USPRAWNIA GLINOTERAPIA?
Układ dotykowy (taktylny)
Praca z gliną stymuluje różne rodzaje dotyku: nacisk, ugniatanie, ściskanie, gładzenie.
Normalizuje nadwrażliwość dotykową, zwiększa tolerancję na różne tekstury, redukuje obronność dotykową, buduje świadomości dłoni i jej pracy.
Układ proprioceptywny (czucie głębokie)
Glinoterapia wymaga używania siły i precyzyjnych ruchów. Wzmacniania mięśnie dłoni i obręczy barkowej, rozwija siłę regulowaną, obniża napięcia emocjonalne dzięki ciężarowi materiału.
Motoryka mała i grafomotoryka
Poprawia sprawność palców, dłoni i nadgarstka, przygotowuje do pisania, poprawia koordynację ręka–oko, trenuje ruch naprzemienny i sekwencyjny, rozwija manipulację: chwyt szczypcowy, cylindryczny i precyzję ruchów.
Planowanie ruchu (praksja)
Glinoterapia wymaga zaplanowania:
– co zrobię?
– jak to uformuję?
– jak połączę elementy?
trening ideacji, sekwencjonowanie działań, organizacja pracy w przestrzeni, uczenie rozwiązywania problemów ruchowych.
Koordynacja bilateralna
Wiele czynności wymaga współpracy obu rąk:
rolowanie wałeczków (jedna ręka stabilizuje, druga pracuje), ugniatanie oburącz, lepienie kul, płaskich form
łączenie elementów (jedna ręka trzyma, druga modeluje).
Regulacja sensoryczna i emocjonalna
Pomaga osiągnąć wyciszenie i obniżenie poziomu pobudzenia. Buduje poczucie kontroli nad materiałem (co zwiększa poczucie bezpieczeństwa). Zmniejsza stres poprzez działanie rytmiczne i powtarzalne.
Percepcja wzrokowa i koordynacja
Planowanie przestrzenne, rozróżnianie kształtów, analizowanie i odwzorowywanie wzorów
usprawnianie koordynacji oko–ręka.
Komunikacja i kompetencje społeczne
Praca w grupie, nauka czekania na swoją kolej, rozwijanie ekspresji i symbolizacji, tematy do rozmowy i komentowania.
Samodzielność i czynności dnia codziennego
Podczas zajęć ćwiczy się ruchy podobne do codziennych aktywności: ugniatanie jak w kuchni,
rolowanie jak wałkiem, precyzyjne ruchy jak przy zapinaniu guzików, używanie narzędzi (np. szpatułek – imitacja sztućców).
