Stymulacja bazalna (Basale Stimulation) to podejście edukacyjno-terapeutyczne opracowane przez Andreasa Fröhlicha, stosowane głównie u osób z głęboką niepełnosprawnością, zaburzeniami neurologicznymi, demencją, po ciężkich urazach mózgu, w śpiączce lub w bardzo ograniczonej możliwości komunikacji. Jej celem jest wspieranie rozwoju poprzez dostarczanie uporządkowanych, prostych i możliwych do zinterpretowania bodźców. Pomaga wyrównać brak własnych doświadczeń życiowych, wejść w kontakt z własnym ciałem i światem zewnętrznym osobom z głęboką wieloraką niepełnosprawnością za pomocą propozycji własnej aktywności i odpowiednio dobranych bodźców. Ponadto stymulacja bazalna zajmuje się tworzeniem odpowiedniego, harmonijnego środowiska, które pomaga na percepcję samego siebie jako osoby aktywnej, nawet jeśli jest to aktywność minimalna wzmacniając jej celowość i sens.
Pozycje bazalne w atmosferze bezpieczeństwa pozwalają na: poczucie swojego ciała, nawiązanie kontaktu z otoczeniem, zwiększenie świadomości ciała, regulację napięcia mięśniowego, wywołanie reakcji komunikacyjnych, budowanie relacji między opiekunem, a osobą stymulowaną.
Wyróżnia się kilka rodzajów-obszarów stymulacji bazalnej:
1.Stymulacja somatyczna - daje wzrost poczucia własnego ciała i bezpieczeństwa.
- Stymulacja wibracyjna - aktywizacja układu czucia głębokiego i pobudzanie świadomości ciała.
- Stymulacja przedsionkowa (westybularna) - lepsza orientacja w relacji do otoczenia, pobudzanie układu równowagi.
- Stymulacja proprioceptywna - zwiększenie kontroli postawy i percepcji siebie.
- Stymulacja oralna, węchowa, smakowa
- Stymulacja słuchowa i wzrokowa
